منبع: سایت اوهام زدایی

جناب آقای اعلمی،

مقاله شما را زیر عنوان «احتجاج با مروجان بهائیت در پرتو آزادی عقیده وآزادی بیان» و اظهار نظرهای مختلف را مطالعه کردم. متاسفانه باید بگویم اظهار نظرها کمتر به محتوای مقاله شما مربوط بود. چه آنکه شما را دعوت به مذاکره با بهائیات کرده و چه آن آقائی که آسمان و ریسمان را به هم بافته و لقب «سر» به عباس افندی و سلمان رشدی را در خط حفظ منافع انگلیس نامیده.

بهر جهت شما در ابتدا بحث در دفاع از حقوق شهروندی مطالبی نگاشته اید که باید مورد تایید هر انسان آگاهی قرار گیرد. من به عنوان یک انسان مذهبی بی طرف که هم از اسلام و هم از بهائیت اطلاعاتی هرچند جزئی دارم و با سایر مکاتب فکری هم بی گانه نیستم با کمال میل حاضر هستم که با شما بحثی منطقی و نه جدلی را آغاز کنم.

شما می نویسید «بر خورد سازنده با صاحبان مکاتب و اندیشه های غیر اسلامی و انحرافی...» و ادامه می دهید «اسلام در مواجهه با سایر ادیان و مکاتب نیز قادر است تا بر همه آنان فائق آید.» چون شما از اندیشه های غیر اسلامی و انحرافی حرف می زنید، سؤال اینجاست که معیار شما از «انحراف» چیست؟

فیلسوفان، متکلمان و مفسران مسلمان، زبان دین را زبان واقع‌گرایانه تعبیر می‌کنند. دین دارای سه بخش است:
الف- نظام اعتقادات (اصول دین)

ب- فقه

ج- اخلاق دینی

به باور آن‌ها، اعتباریات (اخلاق و فقه) مشمول صدق و کذب نمی‌شوند. اما آن‌چه دین، درخصوص جهان هستی (مبدأ و معاد)، تاریخ و اجتماع گفته است، گزاره‌هایی صادق هستند. ما هم بنا را براین می‌گذاریم که تفسیر واقع‌گرا (realistic) از زبان دین، تفسیری وفادار به متن و مدلل است.

واقع‌گرایان دینی باید نشان دهند که به چه دلیل یا دلایلی باورهای دینی صادق هستند؟ مسأله‌ی نوشتار حاضر، ادله‌ی صدق آموزه‌های دینی است. نوشتار حاضر، هم‌چنین «بی‌دلیلی» یا «سست دلیلی» این آموزه‌ها را نشان می‌دهد. بسیاری از این آموزه‌های بی‌دلیل، با علم و فلسفه تعارض دارند.

خاتم انبیاء و خاتم اولیاء: محمد، خاتم انبیاء است. آیا این مدعا قابل اثبات است؟ این مدعا را با مدعای دیگری مقایسه کنید که مطابق آن، محی‌الدین ابن عربی و ابوسعید ابوالخیر خود را خاتم اولیاء یا ولی خاتم معرفی کرده‌اند¹.

مدعيان احترام به حقوق زن چنين مي گويند :

منبع: سایت گویا

وَهَمَّتْ كُلُّ أُمَّةٍ بِرَسُولِهِمْ لِيَأْخُذُوهُ وَجَادَلُوا بِالْبَاطِلِ لِيُدْحِضُوا بِهِ الْحَقَّ ( سوره غافر آیه 5 )

مصاحبه اخیر روزنامه ایران با خانم مهناز رئوفی فی الحقیقه مجموعه کاملی بود از سلسله مجادلاتی که در 160 سال گذشته توسط بهائی ستیزان مطرح شده است . چند ماهی بود که در روزنامه ایران اثری از مقالات بهائی ستیزان به چشم نمی خورد . گوئی مجددا " از ما بهتران" به سردبیر این مجموعه فرمان داده اند که دور جدید حملاتی بر علیه بهائیان را در روزنامه خود آغاز کند و آنها هم اطاعت نموده اند.

 این مطلب را در ابتدای سخنم آوردم تا به مسئولین محترم روزنامه ایران یادآوری کرده باشم که می دانم، و میدانم که می دانید ، بر شما خرده نمی گیرم - چون مامورید و معذور. به حکم فعالیتهایم با تعداد زیادی از اصحاب مطبوعات رفت و آمد دارم . سال گذشته در دفتر یکی از همین روزنامه ها نشسته بودیم . چند روز قبل مطالبی در روزنامه اش بر علیه جامعه بهائی منتشر کرده بود، از نوع همین لجن پراکنی هائی که امروزه نیز مشاهده می کنیم. من باب سابقه آشنائی و دوستی چندین ساله ، از سردبیر روزنامه گله می کردم و او هم طبق معمول سرش را پائین انداخته بود و سکوت کرده بود که ناگهان نامه رسان از در آمد و نامه " از ما بهتران" را بر روی میز جناب سر دبیر گذاشت. گل از گلش شکفت و نامه را باز کرد و سند بی گناهی خودش را به من نشان داد. می گفت ملاحظه بفرمائید این نامه محرمانه که به ما تکلیف می کنند چه مطلبی را در کجا بنویسیم. می فرمائید چکار کنم؟ بعد از چندین سال خون دل خوردن و قلم زدن در این روزنامه ، می خواهید از کار بیکار شوم؟ سرزنشش نکردم . پرسیدم که پس چرا پاسخهائی را که بهائیان در مقابل این اراجیف می نویسند منتشر نمی کنید؟ نگاه عجیبی به من کرد از نوع همان نگاههائی که می گوید: چو دانی و پرسی سوالت خطاست؟