ديانت بهائي از آغاز پيدايش و ظهورش ، ديانتي بديع و منحصربفرد بوده و همواره اخبار فعاليتهاي اجتماعي و خدمات بهائيان به عالم انساني نقل محافل خبري بوده و هست ( البته محافل خبري اي كه از گزند سانسور و اختناق در امان باشند !) . در ايران ، خواستگاه ديانت بهائي ، وضع كمي متفاوت است . وجود دولتي ديني ، باعث سخت گيري هايي بر پيروان اين آئين شده است . داستان محروميت از تحصيل ، اشتغال و انواع و اقسام محروميت ها چيزي است كه بارها و بارها تكرار شده و بازگو كردن آن در اين مقال تكرار مكررات است .

هميشه اين تفكر وجود دارد كه ، اقليتي كه تحت ظلم و ستم زندگي مي كنند و ساليان سال با انواع و اقسام تبعيض ها مبارزه مي كنند ، قطعا نسبت به اكثريت كينه دارند و در صدد فرصتي براي انتقام هستند . اين طرز تفكر دقيقا نقطه ثقل معادلات بهائي ستيزان است ، كه سعي مي كنند با وانمود كردن اينكه بهائيان نسبت به مسلمانان كينه دارند و در صدد ضربه به اسلام هستنداعمال شرورانه خود و هم مسلكانشان را توجيح كنند .

به سلامتی احسان الله خان

بقایای شایعه پراکنی ها و داستان پردازیهای آقای عبدالله شهبازی، هنوز در گوشه و کنار اینترنت و بعضی از مطبوعات کشور به چشم می خورد. پنجشنبه چهاردهم آذرماه 1387 ، ویژه نامه ایام که محصول روزنامه جام جم است (1)، مجددا اتهامات بی اساس و غیر تاریخی خود را تکرار کرد . نویسنده، در قسمتی از این ویژه نامه اتهاماتی را نصیب یکی از دستیاران میرزا کوچک خان جنگلی ، به نام مرحوم احسان الله خان دوستدار نموده است و در لابلای سطور مطالب خود ، وی را به جامعه بهائی منتسب نموده و بعد هم به صحرای کربلا زده و درباره جاسوسی بهائیان به نفع «کا گ ب» و اینتلیجنت سرویس و موساد و سیا و غیره قلمفرسایی کرده است.

بله دوستان عزیز! تعجب نکنید! حضرت یوسف (یوزارسیف) نیز که هم اکنون سریال تلویزیونی زندگی ایشان از سیمای جمهوری اسلامی در حال پخش است، خاتم النبیین بود! می­گویید نه! آیه 34 سورهء غافر قران مجید را ببینید: «وَ لَقَدْ جَآءَكُمْ يُوسُفُ مِن قَبْلُ بِالْبَيِّنَاتِ فَمَا زِلْتُمْ فِى شَكٍّ مِّمَّا جَآءَكُم بِهِ حَتَّى‏ إِذَا هَلَكَ قُلْتُمْ لَن يَبْعَثَ اللَّهُ مِن بَعْدِهِ رَسُولًا كَذَلِكَ يُضِلُّ اللَّهُ مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ مُّرْتَابٌ.» یعنی: همانا يوسف پيش از اين با دلايل روشن نزد شما آمد، امّا شما همواره از آن چه برايتان آورده بود در شك بوديد، تا آن گاه كه يوسف از دنيا رفت، گفتيد: «خداوند پس از او هرگز پيامبرى نخواهد فرستاد». اين گونه، خداوند هر افراطگر ترديد كننده‏اى را گمراه مى‏سازد.

یکی از بحثهایی که بارها و بارها افراد مختلف بهائی و غیربهائی مطرح می کنند آن است که دین چیست و چه کارکرد یا کژکارکردی برای فرد و جامعه دارد. هیچ توافقی در تعریف دین میان اندیشمندان، میان افراد بی دین، میان پیروان ادیان، و حتی بین پیروان یک دین، وجود ندارد. در این باره حرفهای زیادی گفته شده و می شود. در این مقاله سعی بر آن است که بر اساس یکی از الواح حضرت بهاءالله (مندرج در مجموعهء اشراقات، ص 133) این موضوع مورد بررسی قرار گیرد.

يک هم وطن،در ای میل خود به یکی از سايت های بهائی*، 12 سؤال* راجع به مکانیزم جلوگیری از فحشاء و اعمال منافی عفت در آئين بهائی کرده بود که بطور خلاصه مربوط به موقعيتهائی بودند که قانون کتاب اقدس در ظاهر به آنها پاسخ نداده است. ازلحن سؤالات ،چنین بر می اید که ايشان مطمئنند که نارسائی قوانين بهائی را بوضوح روشن کرده اند. مثلاً پرسیده اند که تکليف انسانهای بی پول چه ميشود. با آدمهای پولدار که با وقاحت ميگويند ما بازهم چنين خواهيم کرد چه بايد کرد؟ کسانيکه دارائی خود را مخفی کنند چگونه وادار به پرداخت جريمه ميشوند؟ پرونده و حساب دفعات تخلف چگونه نگاهداری ميشوند؟ و سؤالاتی از اين قبيل. اکثر اين سؤالات در پائين اين مقاله با ذکر مفهوم سؤال جواب داده شده است.اما ان چه در نظر اول به ذهن متبادر می گردد آثار فرهنگ "کتابهای حل المسائل مذهبی" است که از لابلای حرفهای چنين جويندگان حقيقت بيرون ميزند. فرهنگی که حتی به " زنای تصادفی در حين زلزله " هم مي پردازد. چنين روالی را بهائيان البته هرگز دنبال نکرده و نخواهند کرد. گاهی هم نيّت توهين آميز سؤال کننده از پرده بيرون مي افتد .انجا که مي پرسد "آيا ...

نيويورک
۲۳دسامبر ۲۰۰۸ برابر با ۳ دی ۱۳۸٧
سرويس خبرى جامعۀ جهانى بهائى

ژنو- جامعۀ جهانى بهائى از بسته شدن کانون مدافعان حقوق بشر، که زير نظر خانم شيرين عبادى فعاليت مى‌کند، به شدت ابراز نگرانى کرد و خواستار بازگشایى اين مرکز شد.

ديان علائى، يکى از نمايندگان جامعۀ جهانى بهائى در دفتر سازمان ملل متحد در ژنو، گفت: «بستن دفتر خانم عبادى ضربه‌‌‌اى جدى به حقوق بشر در سراسر ايران است.»

سخنگوى وزارت امور خارجۀ ايران گفته است دليل بستن اين کانون نداشتن جواز فعاليت است. اما دادن چنين جوازى به آنها عمل ساده‌اى است. اگر اين کار انجام نشود اقدام حکومت ايران به بستنِ دفتر معروف‌ترين مدافع حقوق بشر در اين کشور، که تنها برندۀ جايزۀ نوبل از ايران و نخستين زن مسلمانى است که به دريافت اين جايزه نائل شده، از نظر مردم جهان گواه ديگریست که اين حکومت حرمتى براى آزادى و حقوق بشر قائل نيست.

روز 25 اردیبهشت سال جاری ساعت 5/6 صبح مأمورین اطلاعات جمهوری اسلامی به منازل 6 نفر از یاران عزیز ایران که هیأت هماهنگ کننده امور جامعه سیصد و پنجاه هزار نفره بهائیان ایران می باشند وارد شده و ضمن تفتیش منزل آنان و بردن کلیه کتب بهائی و عکس ها و سی دی ها و نوارهای مربوط به اعتقادات دینی، 6 عضو این هیأت را بازدداشت و به بند 209 زندان اوین و سلول های انفرادی منتقل نموده (در تاریخ 15/12/86 نیز عضو هفتم احضار و بازداشت شده بود) و چهار ماه در زندان انفرادی باقی ماندند و دو ماه است که به بند عمومی منتقل شده اند.

قل سيروا في الأرض ثم انظروا كيف كان عاقبه المكذّبين (قرآن مجید - انعام :11)

یک دروغ هیچگاه انسان را از یک دروغ بزرگتر نجات نمی دهد ( ضرب المثل چینی)

درحالي كه صدور قطع نامه هاي مختلف در محكوميت رژيم ايران به نقض حقوق بشر همچنان ادامه دارد ، دولت تهران بي توجه به خواست جهانيان روز به روز بر اعمال ضد بشري خود مي افزايد . در اين بين برخورد خصمانه دولت تهران با اقليت هاي مذهبي علي الخصوص بهائيان بعنوان يكي از سياستهاي اصلي دولت همچنان ادامه دارد و هر روز بر وسعت آن افزوده مي شود .

در تازه ترين مورد ، در يكي از دبيرستانهاي دخترانه شيراز ، دانش آموزي بهائي بعلت اعتقاد به ديانت بهائي و آنچه كه تبليغ و توهين به مقدسات از طرف اولياي مدرسه ناميده مي شود در آستانه اخراج از دبيرستان قرار دارد .

در یکی از روزهای سال 1385 اداره اطلاعات شهر همدان به منازل و محل کار تعدادی از کسبه بهائی این شهر یورش برد. با وجود آنکه این افراد و خانواده هایشان از ساکنین قدیمی و خاندانهای معروف و خوشنام شهر همدان بودند و سالیان دراز است که آنها و پدرانشان و سایر مردم خوب همدان در کمال صلح و صفا و دوستی در کنار یکدیگر زندگی می کنند ، چنین بنظر می رسد که تعدادی از متعصبین مذهبی قصد دارند این فضا را بر هم زده و جوی از خشونت و رعب و وحشت را حاکم سازند. بلافاصله بعد از دستگیری این افراد ، یکی از روزنامه های محلی وابسته به اداره ای دولتی ، با انتشار مقالات اهانت آمیز سعی در جو سازی بر علیه این چهار نفر نمود[i] که خوشبختانه سابقه چندین ساله و نام نیک و حسن رفتار و گفتار این افراد ، همه تلاشهای معاندان را نقش بر آب کرد[ii] و این روزنامه محلی مورد بی اعتنائی مردم واقع گردید.

اقدام تحسین برانگیزو بی سابقه وزارت اوقاف مصر:

در کشور مصرنیز به موازات ایران ، بهائیان ، سالهاست که از اتهام وابستگی به دولت اسرائیل بی بهره نبوده اند. چند روز قبل اما در اقدامی بی نظیر ، وزارت اوقاف مصر، بهائیان مصر را از هر گونه ارتباطی با صهیونیزم – اتهامی که قبلا بدون هیچ سند و مدرکی ، توسط همین وزارتخانه بر آنها وارد می شد – مبرّا دانست. شیخ سالم عبدالجلیل ( معاون امور مذهبی ) در این باره چنین اظهار داشت :

"هیچ دلیل و مدرکی وجود ندارد که بهائیان مصر را به حمایت از صهیونیزم متهم سازد.اما بطور کلی می گویم که وجود هر فرقه ای که آئینی غیر آسمانی را تبعیت نماید به معنای خدمت به دشمنان است. اما گفتن این مطلب که بهائیت در خدمت صهیونیزم است یا با آن رابطه دارد یا حرکت هایش حکم شده صهیونیزم است یا با آن پیوند دارد ؛ همه اینها اتهاماتی بدون مدرک و سند است و بارها توسط نهادهای اطلاعاتی ، و نه محققین اسلامی مطرح شده است.
ما نه تنها دعوت به گفتگو را قبول می کنیم بلکه در واقع از سایرین که با آنها اختلاف عقیده داریم نیز دعوت به گفتگو می کنیم تا به زمینه مشترکی دست یابیم " (ترجمه) (1)

به یاد دارم روز 22 بهمن سال 1357 بود. از پنجره اتاقم که به ساختمان دانشگاه محل تحصیلم مشرف بود، نگاه می کردم و اشک شادی در چشمانم موج می زد.در دانشگاه غوغایی بود، سرودهای انقلابی از بلندگوی دانشگاه پخش می شد و رفت و آمد زیادی درصحن دانشگاه به چشم می خورد.خوشحال بودم که پس از مدتها مردم کشورعزیزم ایران، اراده جمعی خود را محقق نمودند و دیگر شاهد ظلم و بیعدالتی و نابرابری نخواهیم بود.

بهائی ستیزی و اتهام بهائیان به جاسوسی (۱)‏
ترفند “دیگر پردازی”
نادر سعیدی (استاد جامعه شناسی دانشگاه کارلتون، مینه سوتا‏)

روش مسالمت آمیز بهائیان در مقابله با ظلمی که در بعضی کشورها مثل ایران و مصر نسبت به آنها اعمال می شود، در نظر بعضی، با هدف آنان مبنی بر برقراری صلح و آرامش در تناقض است. چطور می شود در پی صلح باشی و برای از بین بردن ظالمان هیچ تلاشی نکنی؟...

اخيراً گردانندگان سايت رهپويان وصال كه از صدوردو پيام 3 و20 جون 2008 مركز جهاني بهائي، بيت العدل اعظم،[1] در خصوص مشاركت بهائيان ايران در حل مشكلات متعدد اجتماعي هموطنانشان، از جمله احقاق حقوق زنان، مضطرب و نگران شده اند، بيش از پيش اسير توهّم وخيال گرديده اند!

از نشانه هاي اين حال پر ملال، فرافكني هايي است كه در ماه هاي اخير نموده و ضمن آن ناشيانه و ناخواسته به ظلم وستمي هم كه بر بهائيان رفته و مي رود اشاره نموده اند![2] از جمله آن كه مدعي شده اند:

همیشه دوستان مهربان بهائیان که از بی عدالتی های وارد بر ایشان در رنجند به آنان می گویند: شما چرا اصرار دارید دین خود را بهائی بیان کنید و از این راه این همه مشکلات را به جان بخرید؟ دین موضوعی است باطنی و شخصی و شما می توانید ضمن اعتقاد به دیانت بهائی با مسلمان نامیدن خود از همهء حقوق شهروندی برخوردار شوید. حتی عده ای معتقدند که روش صحیح، نه فقط مصلحت آمیز، در این مورد تقیه است و پافشاری بهائیان را در بهائی نامیدن خود نشانهء تعصب می دانند.

من که خود به عنوان یک فرد بهائی در ایران از تحصیلات عالی و شغل شایستهء توانایی های خود و بسیاری حقوق اجتماعی دیگر محروم شده ام همیشه به این سؤال از دید یک فرد بهائی نگاه می کردم که معتقد به حضرت بهاءالله است. اعتقادات هر فرد هم زمینه رفتار و حالات او را تعیین می کنند. اعتقاد یعنی عشق به یک مرجع و یک عاشق واقعی هرگز منافع شخصی خود را بر معشوقش ترجیح نمی دهد؛ ذکر فداکاریهایش را در راه عشق جز برای معشوق شایسته نمی داند؛ هرچه بیشتر در راه عشق زجر بکشد بیشتر احساس سعادت می کند؛ و همهء آنچه در ادبیات عرفانی ما دربارهء عشق گفته شده است.

بعد از شش ماه فعالیت مداوم « دفتر تحقیق و بررسی های خبری ایرنا » بر علیه بهائیان، بالاخره موقع استراحت و تفریح دوستان زحمتکش این واحد فرا رسید . از قرار معلوم همزمانی و اقتران این تعطیلات با جشن مردگان (هالووین) ، نویسندگان خوش ذوق را بر آن داشته که مرده ای را زنده فرمایند و بر گرد او به رقص و نوا بپردازند . مقاله « حقيقت بهائي گري در خاطرات صبحي مهتدي» [i] منتشر شده در سایت رسمی خبرگزاری ایرنا که مشخصا با کمال عجله و با توجه به کمبود منابع تحقیق تدوین گشته است، با توجه به قدیمی بودن مطلب و کهنگی محتویات نکته قابل توجهی ندارد و نویسنده محترم نیز این مطالب را از یکی دو منبع کپی کرده و محض خالی نبودن عریضه مقدمه ای هم بر آن افزوده است .

دوشنبه‌ی قبل در کلاس ساعت ۸ صبح داشتم به همراه دانشجویان متنی انگلیسی را می‌خواندم که دیدم دوتن از دانشجویان بی‌آنکه متنی در پیش روی خود گذاشته باشند به من زل زده‌اند و دست به سینه نشسته‌اند. پرسیدم: «متن‌تان را به همراه نیاورده‌اید!» یکی از آنان گفت: «ما اخراج شده‌ایم. برای خداحافظی آمده‌ایم». بی‌اختیار پرسیدم: «چرا؟» و او گفت: «چی چرا؟ چرا اخراج شده‌ایم؟» شاید تعجب کرده بود که چرا چنین پرسشی کرده‌ام. مگر نمی‌دانم. می‌خواست توضیح بدهد که نگذاشتم ادامه دهد. گفتم: «خب، باشه ... مهم نیست». می‌دانستم. اما وقتی آنان را در کلاس دیدم با خودم اندیشیده بودم که شاید مسأله به خوبی و خوشی تمام شده است. همین بود که تردید کرده بودم. کلاس که تمام شد آن که مسن‌تر بود جلو آمد و گفت ما اخراج شده‌ایم، چون بهایی هستیم. فقط می‌خواستیم بگوییم که دلیل اخراج ما اعتقادات دینی بوده است و نه فساد اخلاقی.

الغریق یتشبث بکل حشیش

درویش مسلکانِ تروریستِ همجنسگرایِ فاشیست ، تصویری است که اینروزها ، خبرگزاری رسمی جمهوری اسلامی – ایرنا ، سعی دارد به بهائیان نسبت دهد. خاطرتان هست که دختر خانم شیرین عبادی هم بهائی شده بود و بهائیان فمینیست هم نیستند. بمب گذاری در نمایشگاه بین المللی کتاب هم یادتان نرود که به همت کارشناس تاریخ معاصر خنثی شد. اصلاح طلبان هم که قرار بود لایه های پنهان جامعه بهائی ایران را تشکیل بدهند!   نعوذ بالله من غضب الله ! اگر بهائیان بخواهند دلیلی بر بطلان اتهامات دشمنانشان در این یکصدو چند سال اخیر پیدا کنند، با وجود مقالات اخیر دفتر پژوهش و بررسی های خبریِ ایرنا ، به هیچ سند و مدرک دیگری نیاز ندارند.

بار دیگر شعلۀ کینه و بغض مذهبی بهائی ستیزان دامنگیر جامعۀ بهائیان ایران شده و این دفعه بصورت آتش زدن خانه و آشیانه و اموال و احیاناً به خطر انداختن جان و سلامت آنان جلوه گر شده است.